ΑΒΕΒΑΙΟ ΠΛΕΟΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Η απογοήτευση είναι στις μέρες μας ζωγραφισμένη στο πρόσωπο κάθε νέου ο οποίος πρόκειται να βγει ως εργαζόμενος στην ελληνική κοινωνία. Τα ερωτήματα του τύπου «θα βρω δουλειά ; θα ασχοληθώ με αυτό που με ενδιαφέρει ; θα μπορώ να ανταπεξέλθω στις οικονομικές μου υποχρεώσεις και να χτίσω μια ζωή όπως την επιθυμώ;» είναι αυτά που τους απασχολούν καθημερινά καθώς πλησιάζουν την ηλικία που πρέπει να επιλέξουν τον επαγγελματικό προσανατολισμό τους. Η αλήθεια είναι πως οι σκέψεις και οι ανησυχίες αυτές είναι απολύτως λογικές και αναμενόμενες στην εποχή που βιώνουμε.
Η ανεργία αυξάνεται εκρηκτικά μέρα με τη μέρα . Το ποσοστό της ανεργίας σε πτυχιούχους σήμερα φαίνεται να φτάνει το 29% για τις γυναίκες και το 23,2% για τους άντρες. Το χειρότερο όμως είναι πως τα ποσοστά εκτινάσσονται κυρίως στις παραγωγικές ηλικίες .Οι νέοι από 25 έως 34 ετών είναι κατά 38,8 % χωρίς δουλεία. Αυτή η κατάσταση αυτόματα αυξάνει και την μετανάστευση των νέων της Ελλάδας σε ξένες χώρες με σκοπό την εύρεση εργασίας για να μπορέσουν να ζήσουν. Δικαιολογημένα λοιπόν συντάχθηκε και λέγεται συχνά τελευταία , η έκφραση πως ‘’η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της.’’
Καθένας μετά από πολλή σκέψη και σχετική έρευνα περί του θέματος προσπαθεί να επιλέξει ένα επάγγελμα το οποίο να έχει κάποιες προοπτικές , επαγγελματική αποκατάσταση καθώς και ανάπτυξη σε άλλες χώρες ,σε περίπτωση που χρειαστεί να μεταναστεύσει λόγω δυσκολίας εύρεσης εργασίας. Όλα αυτά ωθούν τον νέο να επιλέξει κάτι το οποίο να μην καλύπτει απολύτως τα κριτήρια που χρειάζονται για να του αρέσει. Αυτό οδηγεί σε μια κοινωνία στην οποία τίποτα δεν γίνεται σωστά και ολοκληρωμένα αφού οι πολίτες της δεν αγαπούν το έργο που χρειάζεται να εκτελέσουν και συνεπώς δεν το κάνουν με ευχαρίστηση και γεμάτοι ιδέες για να το βελτιώσουν ή να το αναπτύξουν. Όσο περνά ο καιρός και τα πράγματα συνεχίζουν να εξελίσσονται σύμφωνα με αυτόν τον τρόπο το μόνο που επιτυγχάνεται είναι η εξανέμιση κάθε νεανικού ονείρου και η καταστροφή του αναπτυξιακού κόσμου.
Βάλια Μανιώτου
1ο λύκειο Σκάλας Ωρωπού ‘’Μίκης Θεοδωράκης’’
Η απογοήτευση είναι στις μέρες μας ζωγραφισμένη στο πρόσωπο κάθε νέου ο οποίος πρόκειται να βγει ως εργαζόμενος στην ελληνική κοινωνία. Τα ερωτήματα του τύπου «θα βρω δουλειά ; θα ασχοληθώ με αυτό που με ενδιαφέρει ; θα μπορώ να ανταπεξέλθω στις οικονομικές μου υποχρεώσεις και να χτίσω μια ζωή όπως την επιθυμώ;» είναι αυτά που τους απασχολούν καθημερινά καθώς πλησιάζουν την ηλικία που πρέπει να επιλέξουν τον επαγγελματικό προσανατολισμό τους. Η αλήθεια είναι πως οι σκέψεις και οι ανησυχίες αυτές είναι απολύτως λογικές και αναμενόμενες στην εποχή που βιώνουμε.
Η ανεργία αυξάνεται εκρηκτικά μέρα με τη μέρα . Το ποσοστό της ανεργίας σε πτυχιούχους σήμερα φαίνεται να φτάνει το 29% για τις γυναίκες και το 23,2% για τους άντρες. Το χειρότερο όμως είναι πως τα ποσοστά εκτινάσσονται κυρίως στις παραγωγικές ηλικίες .Οι νέοι από 25 έως 34 ετών είναι κατά 38,8 % χωρίς δουλεία. Αυτή η κατάσταση αυτόματα αυξάνει και την μετανάστευση των νέων της Ελλάδας σε ξένες χώρες με σκοπό την εύρεση εργασίας για να μπορέσουν να ζήσουν. Δικαιολογημένα λοιπόν συντάχθηκε και λέγεται συχνά τελευταία , η έκφραση πως ‘’η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της.’’
Καθένας μετά από πολλή σκέψη και σχετική έρευνα περί του θέματος προσπαθεί να επιλέξει ένα επάγγελμα το οποίο να έχει κάποιες προοπτικές , επαγγελματική αποκατάσταση καθώς και ανάπτυξη σε άλλες χώρες ,σε περίπτωση που χρειαστεί να μεταναστεύσει λόγω δυσκολίας εύρεσης εργασίας. Όλα αυτά ωθούν τον νέο να επιλέξει κάτι το οποίο να μην καλύπτει απολύτως τα κριτήρια που χρειάζονται για να του αρέσει. Αυτό οδηγεί σε μια κοινωνία στην οποία τίποτα δεν γίνεται σωστά και ολοκληρωμένα αφού οι πολίτες της δεν αγαπούν το έργο που χρειάζεται να εκτελέσουν και συνεπώς δεν το κάνουν με ευχαρίστηση και γεμάτοι ιδέες για να το βελτιώσουν ή να το αναπτύξουν. Όσο περνά ο καιρός και τα πράγματα συνεχίζουν να εξελίσσονται σύμφωνα με αυτόν τον τρόπο το μόνο που επιτυγχάνεται είναι η εξανέμιση κάθε νεανικού ονείρου και η καταστροφή του αναπτυξιακού κόσμου.
Βάλια Μανιώτου
1ο λύκειο Σκάλας Ωρωπού ‘’Μίκης Θεοδωράκης’’
